Мақалада қазақ мифологиясы мен Дизайнерлік Ойлауының интеграциясына баса назар аудара отырып, көркем білім берудегі гравюраны оқыту мысалында оқыту әдістеріне аналитикалық шолу қарастырылған. Онда мәдени мұраны заманауи педагогикалық күшпен синтездеу өнер студенттерінің техникалық құзыреттілігіне, баяндау құзыреттілігіне және мәдени санасына қалай әсер ететіні қарастырылады. 14 апталық интервенция Әзірленді және Жүзеге асырылды, Онда Қазақстандағы бакалавриат студенттері Қазақтардың дәстүрлі мифтерін гравюра тапсырмасына Қолдана отырып, Дизайнерлік Ойлаудың белгіленген кезеңдері арқылы енгізді: эмпатия, анықтау, идея, прототип. Тестілеуге дейінгі және кейінгі баллдардың сандық көрсеткіштері студенттердің техникалық техникасына, шығармашылық құрамына, баяндау құрылымына және мәдени құрамына қатысты оң нәтижелерді көрсетті. Сұхбаттар мен сын-ескертпелер кезінде ауызша кері байланысстуденттердің өз жұмыстарымен тығыз жеке байланыс орнатқанын және мәдени рәміздер туралы көбірек түсінікке ие болғанын көрсетті. Мифологиялық мазмұн мен дизайн логикасы біріктіріліп, студенттер ұлттық әңгімелерді түсіндіре алатын, көрнекі тілді қолдана отырып, мәдени анықтамалықтан пассивті түрде шығып, өз ойын белсенді түрде жеткізе алатын жаңа көрнекіліктер жасады.
Жағдайлық зерттеу итеративті дизайн шеңберімен байланысты мәдени тұрғыдан жауап беретін педагогикалық тәжірибелер жоғары көркемдік өнімдерді жасап қана қоймай, сонымен қатар тұлғаның дамуына және сыни тұрғыдан ойлауға ықпал ете алатынын көрсетеді. Бұл әдісбейімделгіш және ауыспалы болып табылады және көркемдік білім беруді отарсыздандыруға және посткеңестік кеңістіктегі мәдени сабақтастықты арттыруға әсер етеді. Нәтижелер локализацияланған баяндау арқылы шығармашылық инновациялар ұлттық бірегейлікке негізделген көркемдік білім беруді өзгерте алатынын көрсетеді. Болашақ зерттеулерге әдістің ұзақ мерзімді әсерін, оның пәнаралық мүмкіндіктерін, сондай-ақ әдісті өнер мен дизайнерлік білім берудегі саясат деңгейіне интеграциялауды зерттеу ұсынылады.