Классикалық ӛнер, халық шығармашылығы және мультимодальды тәсілдер кӛркемдік
білім беру студенттердің мұралық дәстүрлерге деген қызығушылығын қалай сақтай алатынын қайта қарастыруда басты орынға ие болуда. Бұл мақалада студенттердің классикалық
және халық шығармашылығына деген қызығушылығын орта білімнен кейінгі білім берудегі
әдейі жасалған мультимодальды келісімдер арқылы қалай жаңартуға болатындығы зерттелген. Мультимодальды келісімдер студенттер классикалық және халықтық ӛнер туындыларымен жұмыс істегенде әртүрлі режимдердің (кӛру, сурет салу, фотосурет, бейне, дыбыс, цифрлық ӛңдеу), құралдар мен рӛлдердің қалай біріктірілетінін кӛрсететін келісілген құрылымдар
ретінде анықталады.
Зерттеу тӛрт бүтін сыныбы бар екі қалалық мектепте аралас әдісті, квази эксперименттік
дизайнды қолданады. Эксперименттік топтарда классикалық картиналар мен халық артефактілерін аналогтық және цифрлық ӛндіріс тапсырмаларымен біріктіретін мультимодальды
келісімдер негізінде алты апталық оқу бӛлімдері құрылды. Бақылау топтарына дәстүрлі,
негізінен моно модальды әдістерді қолдана отырып, бірдей мазмұн үйретілді. Сандық нәтижелер эксперименттік топтардағы жалпы қызығушылық пен барлық ішкі ӛлшемдердің айтарлықтай және айтарлықтай ӛскенін кӛрсетеді, ал бақылау топтары шамалы, маңызды емес ӛзгерістерді ғана кӛрсетеді. Сапалы деректер пассивті бақылаудан белсенді интерпретацияға, сыртқы
мотивацияланған сәйкестіктен неғұрлым ішкі ӛзара әрекеттесуге және "ескі және заманауи"
ӛнердің екілік кӛзқарастарынан классикалық және халықтық ӛнер цифрлық эстетикамен қатар
ӛмір сүретін гибридті мәдени сәйкестендіруге ауысуды кӛрсетеді.
Мақалада мультимодальды келісімдер оқушылардың классикалық және халық шығармашылығына деген қызығушылығын жандандырудың қуатты педагогикалық стратегиясын
ұсынады және оқу бағдарламаларын әзірлеуге, мұғалімдердің біліміне және кӛркемдік білім
берудегі болашақ зерттеулерге әсерін сипаттайды деген қорытындыға келді.